Από δω κι ως ...;

Αν μας δω από μακριά, μοιάζουμε με μαριονέτες, αστείες και θλιβερές έτσι όπως πέφτουμε κάθε λίγο…

Γεμάτες όμως ομορφιά και θεϊκότητα, γιατί δεν μας πτοεί τελικά ούτε ο εκ των προτέρων ούτε ο εκ των υστέρων της επιλογής φόβος…

Και κάποτε τολμούμε.

Και κάποτε σηκωνόμαστε για να συνεχίσουμε.

Και είναι και κάποιες στιγμές μεγαλείου και τρέλας, που κοιτάζουμε τον θάνατο και του γελάμε κατάμουτρα!

"Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σ' ό,τι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή...
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά, στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες, ραγισμένοι ουρανοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή..."